24
Feb 10

หนังสือเพลงคลาสสิคที่น่าสนใจ

ต้นฉบับ : http://topicstock.pantip.com/chalermkrung/topicstock/2008/09/C7012574/C7012574.html

Music of Master

แต่งโดย สดับพิณ รัตนเรือง

ถ้าใครเป็นสมาชิกจุลสารของรายการดนตรีคลาสสิกของสถานี วิทยุจุฬาก็คงจะรู้จักหนังสือเล่มนี้ดี หนังสือเล่มนี้เป็นหนังสือรวมบทความและบทสัมภาษณ์ที่ อ.สดับพิณ รัตนเรือง  ที่ได้เขียนไว้ในจุลสารในระหว่างปี พ.ศ.2538-2542 ซึ่งตอนนี้ก็ไม่รู้ว่าออกฉบับรวมเล่มใหม่ออกมาหรือยังเพราะไม่ได้ติดตามค่ะ  เนื้อหาในเล่มก็น่าสนใจและมีเรื่องหลากหลาย เริ่มต้นตั้งแต่บทปูพื้นการฟังเพลงคลาสสิก  มีเกร็ดประวัติของคีตกวีหลายท่าน และมีบทสัมภาษณ์ผู้ทรงคุณวุฒิของวงการคลาสสิกในบ้านเราด้วย

อลังการอุปรากร

แต่งโดย สดับพิณ รัตนเรือง

เล่มนี้สั่งซื้อมาพร้อมกับเล่มข้างบน   เนื้อหาข้างในเป็นเรื่องย่อของโอเปร่า แบ่งตามองค์  ซึ่งเขียนได้กระชับอ่านง่ายและสนุกมากๆ นอกจากนี้ ยังมีแนะนำเพลงเด่นของโอเปร่าเรื่องนั้นๆด้วย
ตอนที่ซื้อหนังสือเล่มนี้ มาอ่าน เรียกว่าช่วยจุดประกายให้ Vit C เริ่มหันมาฟังโอเปร่ามากขึ้นเลยค่ะ

เพลงเพลินใจ

แต่งโดย พิชัย วาสนาส่ง

จริงๆ แล้วเล่มนี้หน้าปกเป็นสีขาวค่ะ แต่พอเวลาผ่านไปดันกลายเป็นสีเหลืองซะงั้น  ซื้อไว้นานมากจนลืมไปแล้วว่าเค้าเขียนว่ายังไงบ้าง หลังจากรื้อออกมาครั้งนี้ ก็ว่าจะหาเวลามาอ่านซะหน่อย

เพลงรักคีตกวี

แปลโดย  สันตสิริ
สำนัก พิมพ์ฉับแกระ

เล่มนี้จำไม่ได้ว่าซื้อมาตั้งแต่เมื่อไหร่ รู้แต่ว่านานมากเช่นกัน
หนังสือเล่มนี้แปลมาจากหนังสือภาษาอังกฤษที่ชื่อ ว่า The Private Lives of Great Composers เนื้อหาภายในเป็นชีวประวัติที่เน้นเรื่องความรักของcomposer หลายท่าน   เนื้อเรื่องไม่ค่อยมีกล่าวถึงบทเพลงต่างๆเท่าไหร่   มีแต่เรื่องรักๆใคร่ๆ ทั้งหวานซึ้งกินใจ และเศร้าน้ำตาไหลพราก (แต่ส่วนใหญ่จะเป็นอย่างหลังมากกว่า) อ่านแล้วอาจจะหลงนึกไปว่า อ๊ะ นี่เรากำลังนิยายน้ำเน่าอยู่หรือเปล่าเนี่ย โดยเฉพาะเรื่องของ Clara Schumann อ่านทีไรน้ำตาท่วมหมอนทุกที

สังคีตนิยม

แต่งโดย ณรุทธ์ สุทธจิตต์
สำนัก พิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

หน้าปกบอกไว้ว่าพิมพ์ซ้ำครั้งที่ 9 ในปี 2550 แต่เล่มที่เรามีเป็นฉบับพิมพ์ครั้งที่ 7 ค่ะ เล่มนี้จะออกแนวหนังสือเรียนวิชาการไปหน่อย แต่ก็อ่านไม่ยากเท่าไหร่ ไม่ต้องมีพื้นฐานความรู้ทางดนตรีมากนักก็อ่านรู้เรื่อง

ไวโอลินของไอน์สไตน์

โดย โจเซฟ อีเกอร์
สำนักพิมพ์มติชน
แปลโดย จิตราภรณ์ ตันรัตนกุล

เล่มนี้ พึ่งซื้อมาจากงานสัปดาห์หนังสือเมื่อปีที่แล้ว   ชื่อบทในสารบัญ มีหลายเรื่องที่น่าสนใจ  แต่เห็นบางท่านที่อ่านจบแล้ว บอกว่าบทหลังๆพูดถึงฟิสิกซ์มากไปหน่อย อ่านแล้วอาจจะมึนได้
ส่วนตัวเอง นั้นเลือกอ่านเป็นบางบทก่อน แต่รวมๆแล้วก็ยังไม่ไปถึงไหนเลยค่ะ ขอดองเอาไว้ก่อน แหะๆ

ดนตรีแห่งชีวิต

โดย สุรพงษ์ บุนนาค
สำนัก พิมพ์ สารคดี

เล่มนี้เป็นหนังสือเกี่ยวกับเพลงคลาสสิกเล่มล่าสุดที่ พึ่งซื้อมาค่ะ เป็นหนังสือที่เล่าถึงประวัติของคีตกวีหลายท่าน หลังจากเปิดผ่านๆ เลือกอ่านคีตกวีคนที่ตัวเองสนใจและชื่นชอบ ก็รู้สึกว่าทำไมชื่อเรื่องแต่ละบท และสำนวนมันคุ้นๆหว่า  เหมือนเคยอ่านเจอะที่ไหนมานะ
เมื่อพลิกไปดูรายชื่อหนังสือประกอบการ เขียนที่ภาคผนวกก็ถึงบางอ้อ เพราะมีหนังสือ The Lives of the Great Composers แต่งโดย Harold  C. Schonberg  รวมอยู่ในรายชื่อนั้นด้วย  เมื่อมาเปิดดูสารบัญเทียบกันเรียกว่าเหมือนกันแทบจะทุกประการ  ส่วนเนื้อหาภายในก็มีสอดแทรกเพิ่มลดบ้าง แต่โดยรวมๆก็คล้ายกันมาก ดังนั้น ถ้าใครสนใจอ่านหนังสือฉบับอังกฤษเล่มนี้ แต่หาซื้อไม่ได้หรือขี้เกียจอ่านภาษาอังกฤษ ก็หยิบดนตรีแห่งชีวิตเล่มนี้มาอ่านแทนได้  อ่านสนุกและได้ใจความกระชับเลยค่ะ

มาช่วยเสริมครับ
เล่มแรก คลาสสิกสามัญประจำบ้าน ยังหาได้อยู่ในซีเอ็ดบางสาขาครับเท่าที่เคยเห็น เป็นเรื่องราวแบ่งเป็นหลายส่วนเช่นนักดนตรีคลาสสิกรุ่นปัจจุบัน นักดนตรีคลาสสิกของไทย เป็นต้นครับ เหมาะสำหรับผู้ที่เริ่มฟังเพลงคลาสสิกมาซักพักแล้ว อยากได้ความรู้เพิ่มเติม

สังคคีตกวีเอกของโลก หนังสือเล่มบางๆที่เล่าประวัติของนักดนตรียุคคลาสสิกครับ เหมาะสำหรับมือใหม่ ผมหาเจอที่แพร่พิทยา เซนทรัลลาดพร้าวครับ

คัมภรีเพลงคลาสสิกครับ หาเจอที่ศูนย์หนังสือจุฟา เหมาะสำหรับมือใหม่และผู้ที่ต้องการเพิ่มความรู้เกี่ยวกับยุคต่างๆของเพลง คลาสสิก ประวัติความเป็นมา และวิธีการไปชมคอนเสริต รวมถึงมารยาทต่างๆครับ

มาปันใจให้คลาสสิก ห้าเล่มครับ เคยคุยกับผู้แต่ง เห็นบอกว่าจริงๆเขียนเล่มหกได้มาหลายปีแล้ว แต่ไม่มีทุนพิมพ์เพราะพิมพ์ทีไรเจ๊งทุกทีครับ เหมาะสำหรับมือใหม่

ชุดสุดท้ายจริงๆมีสามเล่มครับแต่ผมหาไม่เจอ ของคุณบัณฑิต อึ้งรังษี จริงๆเป็นหนังสือด้านจิตวิทยา แต่มีแทรกเกี่ยวกับดนตรีคลาสสิกเยอะครับ ชุดนี้หาได้ง่ายตามร้านทั่วไป

ชุดสุดท้ายสองเล่มที่ผมกว่าจะหาได้ต้องรอตั้งนาน ว่ากันว่าเป็นหนังสือเพลงคลาสสิกเล่มแรกๆของเมืองไทยเลยครับ เป็นหนังสือควรค่าที่จะมีไว้ในครอบครอง หลายปีก่อนต้องหาตามร้านมือสองเท่านั้นและหายากมากๆๆ แต่ปีก่อนผมไปเจอมติชนเอามาขายที่งานหนังสือครับ อย่าพลาดนะครับงานนี้

เพิ่งได้เล่มนี้มาครับ

ชอบตรงที่พูดถึง การบันทึก สื่อดนตรี Classic ระดับตำนานมากมาย ซึ่งเนื้อหาจะพูดถึงทั้ง Composer และ คนเล่นในผลงานแต่ละแผ่น CD และ DVD นั้นๆ แบบว่า หนังสือแนวชีวประวัติ Composer นี่มีกันค่อนข้าเยอะแล้วเลย ตามหาหนังสือแนวนี้อยู่ เคยเห็นรวมเล่มของ อ.วิจิตร แต่ก็ไม่ได้เป็น Classic เพียวๆ

ถึงแม้ว่า จะมีแผ่นที่พูดถึงอยู่ไม่มากขนาดที่ใช้ Reference เวลาเลือกซื้อได้ แต่ก็จัดว่าหาหนังสือแนวนี้ที่เป็นภาษาไทยได้น้อยมาก

เขียนโดย: ดร.สมนึก จันทรประทิน

ต้นฉบับ : http://topicstock.pantip.com/chalermkrung/topicstock/2008/09/C7012574/C7012574.html


7
Jun 09

พี่ครับ รบกวนแนะนำฟิล์มถ่ายรูปด้วยครับ

พี่ครับ รบกวนแนะนำฟิล์มถ่ายรูปด้วยครับ

ถ้าถ่ายรับปริญญาใช้ฟิล์มอะไรดีครับ proimage จะจืดไปมั้ยครับอีกตัวที่มองคือ fuji reala โอเคมั้ยครับ หรือว่าอย่างอื่นดีช่วยแนะนำด้วยครับ(negative) และควรใช่ iso เท่าไหร่ครับ จำเป็นต้องใช้ถึง 200 มั้ยครับ
-ถ้าต้องการเน้นที่สีสดๆนี่แนะนำอะไรดีครับ
-ถ้าต้องการสีที่เน้นที่สีผิวแนะนำตัวไหนดีครับ

*สำหรับการถ่ายรูปวิวแนะนำตัวไหนดีครับ(negative)นะครับ

ป.ล. เวลาที่ไปอัดถ้าเราต้องการสีสดๆ สามารถบอกที่ร้านได้มั้ยครับ แล้วบอกว่าอะไรครับ มีค่าบริการเพิ่มมั้ยครับ
ขอบคุณครับ

————————————————–

fuji reala แพงไปหน่อยครับ หาร้านดีๆล้างด้วย
แนะนำ superia 200 ก็ใช้ได้ครับ
เวลาส่งร้านให้เขียนกำกับว่า RP (reversal print) จะได้รูปที่สีจัดๆหน่อยๆครับ (เครื่อง ฟรอนเทียร์)

————————————————–

fuji reala ม้วนละ 103-105 บาทครับ

คุ้มกับคุณภาพที่คุณต้องการหรือเปล่าละครับ.. คงตอบแทนกันไม่ได้

————————————————–

สีสด – Superia 200 และแนะนำให้ติดตัว 400 ไปด้วย
สีผิว – ผมชอบ NPS อ่ะครับ หวานจับใจ

และถ้าจะเอาฟิลม์มาติดกล้อง ผมว่า Superia นี่แหละจ๊าบ

————————————————–

ฮุๆๆๆๆ

แบบว่าแอบลอกมาจาก www.taklong.com อีกทีนะจ๊ะ…

“ถ้าจะขยายใหญ่มากก็ใช้ฟิล์ม 100 ดีกว่า ที่ดีๆก็ Fuji Reala, Kodak Supra 100
ถ้า จะเอาไปอัดออกมาเป็นรูปโดยเฉพาะจะเอามาขยาย คงถ่าย Negative ดีกว่า ค่าอัดสไลด์แพง แล้วส่วนใหญ่ร้านอัดถูกๆคุณภาพยังไม่ค่อยดี. สู้อัดจาก Negative ไม่ได้

ถ้าจะถ่ายกลางคืนก็คงต้องฟิล์ม 400, 800 ใช้ Supra ก็ได้. เกรนจะละเอียดกว่าฟิล์ม 400,800 ทั่วไปพอสมควรเลย.แต่ถ้าจะเอาไปขยายใหญ่จริงๆก็คงต้องดู Reala หรือ Supra100 .

ส่วนถ้าจะถ่ายสไลด์จริงๆ สำหรับความไวแสง 400 ดีสุดก็ Fuji Provia 400F . แต่ถ้าถ่ายกลางวัน ถ้าชอบสีสดสุดๆและเกรนละเอียดมากก็ลอง Fuji Velvia 50, Kodak E100vs

แยกตามประเภท.
ฟิล์มสีถ่ายทั่วไปจะใช้ FUJI REALA
ถ่าย Portrait ใช้ KODAK GPX 160
ฟิล์มสไลด์ ถ่ายทั่วไปใช้ E- 100 S ของ KODAK
ถ้าสภาพแสงนุ่มนวล ( ไม่มีแดด ) จะใช้ VELVIA เพื่อดึง CONTRAST ให้สูงขึ้น.

ฟิล์มที่กล่องเขียนว่าฟิล์มโปร ไม่ได้หมายความว่ามันจะมีคุณภาพดีกว่าฟิล์มที่ไม่โปรเสมอไปนะ. ต้องใช้ให้เหมาะกับคุณสมบัติของมันด้วย
โดย เฉพาะ Proimage ที่จัดเป็นฟิล์มโปรเพราะเป็นฟิล์มที่ขายเป็น Pack ทีละหลายๆม้วนซึ่งนิยมเรียกว่า pro pack แต่คุณสมบัติจริงๆ เรื่องการไล่โทนสีผิวจัดว่าดี แต่เกรนภาพค่อนข้างหยาบถ้าขยายใหญ่ๆ คุณภาพยังห่างจากฟิล์ม Consumer ที่อยู่เกรด Premium อย่าง Superia Reala หรือ Kodak Royal Gold เยอะ อย่างมากเกรนก็แค่ละเอียดพอๆกับ Cpnsumer film เกรด ธรรมดาอย่าง Gold, Superia

ส่วนพวก Kodak Supra, Fuji Press เป็นฟิล์มที่ออกแบบมาสำหรับ journalist นักหนังสือพิมพ์ หรือ ใช้ถ่ายภาพทั่วๆไปได้ดี ในกรณีที่เน้นเกรนภาพละเอียดสูงมาก อัดขยายใหญ่ๆได้ดี และ สแกนง่าย

ส่วนฟิล์มโปรอื่นๆที่เห็นกันส่วน ใหญ่ก็จะเป็นฟิล์ม Potrait ซึ่งจะออกแบบมาโดยเฉพาะเพื่อให้ไล่โทนสีผิว ได้ดีกว่าฟิล์มธรรมดาทั่วๆไป แต่โดยมากฟิล์ม Potrait จะมีคอนทราสไม่สูงนัก เพื่อให้เหมาะกับการถ่ายภาพบุคคลโดยเฉพาะ จะมีบางรุ่นเท่านั้นที่คอนทราสและสีสดเช่น NPC นอกนั้นคอนทราสจะไม่สูงนัก ของฟูจิที่คนนิยมใช้กันก็มี NPS, NPC, NPH, etc. ของ Kodak ก็ Potra VC/NC ของ Agfa potrait ก็คุณภาพดีทีเดียวแต่หาซื้อยาก

แล้วก็มีฟิล์มแบบอื่นๆอีกหลายอย่างที่ไม่ค่อยเห็นกันบ่อยนัก เช่น Agfa Ultra 50 ซึ่งออกแบบให้มีสีสดพิเศษ กว่าฟิล์มทั่วๆไป

ดังนั้นในการจะใช้ฟิล์มอะไรก็ต้องใช้ให้เหมาะสมด้วย. ถึงจะได้คุณภาพที่ดีที่สุด ไม่ใช่ใช้ฟิล์มโปรแล้วได้ภาพที่ดีเสมอไปนะ.
เช่น เอาฟิล์ม Kodak Professional Potra 160 NC มาถ่ายวิว อาจจะสู้ Consumer film อย่าง Superia Reala ไม่ได้ หรือใช้ Superia ธรรมดาถ่าย potrait ก็คงสู้ใช้ฟิล์ม potrait โดยตรงไม่ได้

สรุปแล้วถ้าใช้งานทั่วไปที่ถ่ายปนๆกัน ทั้งวิว ทั้งคน ผมว่าใช้ฟิล์ม Consumer โดยมากจะให้ผลที่ดีกว่า เช่น
Fuji Superia Reala ผมว่าเป็น consumer film ที่ดีที่สุดตอนนี้ แต่ราคาค่อนข้างสูง ถ้าถ่ายทั่วไปก็ใช้ Superia ธรรมดา หรือ Kodak Gold ก็ได้(แต่ Kodak MAX ไม่ค่อยดี.)

แต่ถ้าถ่ายรับงานเช่นรับปริญญา ถ้าไม่ขยายใหญ่ก็ใช้ Proimage ก็คุ้มค่าดี. ไล่โทนสีผิวใช้ได้ ถ้าจะให้ดีขึ้นหน่อยก็ Supra

ถ้า ถ่าย Potrait โดยตรง ถ้าชอบสีเป็นธรรมชาติก็พวก Fuji NPS160, NPH400, Kodak Potra 160NC, 400NC ถ้าชอบสีสดขึ้นมาหน่อยก็ Fuji NPC160, Kodak Potra 160VC, 400VC ”

แล้วสุดท้ายก็หาร้านที่ล้างดีๆ ด้วยนะคร้าบบบบบบบ

————————————————–

[via pantip]


30
Sep 07

มันฝรั่งเกลียวๆจากเกาหลี

_http://feeds.feedburner.com/~r/boingboing/iBag/~3/162309841/spiralcut-fried-whol.html


6
Jun 07

Corzinair


23
Mar 07

ตัวคาตาคานะ

http://en.wikipedia.org/wiki/Katakana